NJË NATË SA NJË SHEKULL

Advertisment

Poezi nga Mexhit Emruli

Është natë, por duket ditë,
është terr, por duket dritë,
është një natë sa një shekull,
është e madhe sa një jetë.

Reklame

Kur nata bie mbi qytet
dhe yjet shkëlqejnë në qiell,
kur shpirti nuk mund të fle,
pres shpëtimin deri në agim.

Mbrëmja e lodhur shkon në heshtje,
duke vështruar me hidhërim hënën.
Motivi i thjeshtë i hijes së natës,
vetëm një erë e lehtë e di saktësisht.
Se është kjo natë sa një mijë,
natën e mirë, për lumturinë tënde.
Shikoni qiellin dhe ëndrrën e shfletimit.
Le të kalojë me lutje e këndime,
kjo natë e mirë dhe e madhe.

Tani nuk do të bieni në gjumë,
hapni sytë dhe buzëqeshni.
Ne agim engjëjt do na thërrasin
“Përshëndetje” të shpëtuar.
O ju të zgjuar e të pambuluar,
hëna ndizet në shtëpi.
Së shpejti s’do të zë gjumi deri në mëngjes.
Ylli mbi shtëpitë është i dukshëm.
Natën e mire është për ta përjetuar.

Tani më s’jemi të trishtuar e të vetmuar,
gëzoju kësaj nate,
natë e mirë, natë e madhe.

Në mënyrë të heshtur, kështu pëshpërit natën,
kjo s’është koha për të mbyllur sytë,
T’jesh zgjuar, të duket më e ëmbël,
i pafajshëm, i shpëtuar, i gëzuar…

Dua të fle – por nuk mund të fle,
nga terri nuk mund të shoh asgjë.
Edhe nga pagjumësia nata të duket më e ëmbël,
kur lexon fjalët e Zotit me zë.

Unë jam afër, aty, për ju që më kërkoni,
unë do te jem gjithmonë afër jush,
deri nё të ardhmen, deri nё amshim.
Natë e madhe, natë e mirë,
Nata e Kadrit sa një mijë.
Natën e mirë, natën e ëmbël,
natën e mirë, me plot shpërblim,
i gëzuar ai që arrin deri nё agim.