Ramazani, muaji ku shtrohet tryeza e mëshirës Hyjnore

Në muajin e bekuar të Ramazanit është shtruar tryeza e mëshirës Hyjnore dhe Zoti i fton robërit e vet që të marrin pjese ne këtë mikpritje. O Zot me zemër te mbushur plot shpresë në mirësinë Tënde, jemi nisur drejt luginës së mëshirës qe te përfitojmë nga deti i pafund i mëshirës Tënde. “O Ti qe ke fuqi absolute dhe dijeni mbi te gjithë gjërat. O Ti që përpos Teje nuk mund kush ti fale mëkatet, dhe përpos teje askush nuk mund te largoje të keqen dhe shqetësimin, O me i mëshirshmi i mëshiruesve dhe më i Madhi i Bujareve, dërgo mëshirë mbi Muhammedin dhe familjen e tij dhe na prano agjërimin tone dhe llogarite atë ndër veprat e pranuara, dhe vëre atë në peshoren e veprave të mira ditën e gjykimit”

Nga Hasan BAFTIJARI

Reklame

“O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse që ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm”. (Bekare 183).

Abdullah ibni Abbasi thotë: dëgjova nga i Dërguari i Zotit se Xhenneti nga viti në vit zbukurohet për shkak të ardhjes së muajit të Ramazanit. Edhe një herë fryn era e mirësisë dhe mëshirës së Zotit, dhe freskon zemrat që presin dhe kanë dëshira. Tani ka filluar të bjerë shiu i Zotit që fal. Ejani ta ngopim shpirtin me këtë shi, se erdhi muaji i ramazanit. Sa bukur është kur pjesët e trupit tonë mbushen me aromën e këndimeve, dhe sa e këndshme është kur nisemi drejt luginës të sigurt të mëshirës Hyjnore.

Edhe njëherë zemrat tona janë mysafir të ambientit hyjnor, ambient i cili do të na ballafaqoj me një lumturi dhe të vërtetë madhështore. Nga larg vjen një tingull që vendoset në zemrat e njerëzve dhe lajmëron për ardhjen e muajit të madh dhe bujar. erdhi muaji i Ramazanit si gjithmon me plotë bereqet dhe mëshirë. Dielli i Ramazanit shndërrit mbi qiellin e zemrave tona, pra ejani që të shfrytëzojmë këto rreze të kësaj mëshire. Sa kënaqësi ka kujtimi i Zotit në këto ditë dhe këto net, të cilat nuk mund të gjenden në asnjë kohë tjetër. Pra të shpejtojmë që të pastrojmë zemrën dhe shpirtin tonë nga mëkatet dhe ti mbushim ato me mirësi.

Në këtë muaj frymëmarrja juaj ka sevapet e tërheqjes së tesbihëve dhe përmendjes se Zotit, edhe gjumi juaj në këtë muaj shpërblehet njëjtë si lutjet. Në këtë muaj saherë që të ktheheni drejt Zotit lutja juaj pranohet. Me fytyrë të qeshur dhe besnike dhe me zemër të pastër kërkoni nga Zoti i madhërishëm që t’ju nderojë dhe t’ju mundësojë të agjëroni dhe lexoni Kur’an. Sepse ai që ngelet jashtë mirësisë dhe mëshirës së Zotit në këtë muaj është fatkeq dhe i humbur”. Agjërimi e mëson njeriun ta respektojë gjithmonë amanetin, fshehur, apo hapur, sepse s’ka vëzhgues tjetër veç Allahut që të sigurojë shmangien prej ngrënies e pirjes së gjërave të lejuara përveç Atij. Personi që agjëron respekton kufijtë e Allahut nga mëngjesi gjer në mbrëmje.

S’do mend se agjërimi në aspektin juridik i ka rregullat e veta të cilave duhet t’u përmbahen agjëruesit, por kjo përmbajtje duhet të jetë domethënëse për ata, përndryshe, humbja e këtij kuptimi të agjërimit, më shumë do të ishte uri dhe etje. Të agjërosh, në Islam është të heqësh dorë nga disa gjëra që në jetën e rëndomtë janë të lejuara dhe jo vetëm kaq, por ato janë të domosdoshme për të jetuar. Ushqimi dhe pijet janë elemente të rëndësisë vendimtare për të vazhduar jeta fizike e individit, ndërsa marrëdhëniet intime bashkëshortore janë të domosdoshme për të vazhduar të jetojë lloji njerëzor.

Era e këndshme e jetës dhe shpirtëdhënëse e Ramazanit është një nga këto çaste që i falë sërish shpirtit të njeriut aftësi. Muaji i bekuar i Ramazanit i ngjan një universiteti i cili punon vetëm një muaj gjatë vitit dhe sjell mësime shumë të dobishme. Por njeriu megjithë mjetet materiale dhe shpenzimet e mëdha nuk ka mundësi të ndërtojë një universitet te tillë. Por fjala e Zotit ka ndikuar aq thellë në zemrat e myslimanëve, sa që edhe pas kalimit te 14 shekujve nga shpallja e ajetit të agjërimit profetit Muhammed, ne muajin e mëshirës ky universitet rihapet me miliona studentë në pika te ndryshme të botës. Agjërimi është punë me shumë dobi për të cilin ka nevojë edhe shpirti edhe trupi i njeriut. Agjërimi zbutë zemrën e njeriut, forcon vullnetin dhe kontrollon epshet e njeriut. Zoti urdhëroi për agjërim në mënyrë që njeriu gjatë agjërimit të forcojë besimin dhe drejtohet drejt moralit të mirë. Profeti Muhammed [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Agjërimi është mbrojtje për agjëruesin, çdonjëri prej jush që është duke agjëruar të mos thotë fjalë të këqija, të ngrejë zërin nga agresioni dhe armiqësia, dhe çdoherë që dikush ta ofendojë atë ose ta ftoje të përleshet, agjëruesi të thotë: Unë jam agjërueshëm”.

Agjërimi së bashku me dobitë e panumërta të tij ndihmon forcimin e shpirtit dhe vullnetit dhe sjell kënaqësinë shpirtërore, pastërtinë dhe devotshmerinë e agjëruesit. Në të vërtetë agjërimi është ushtrim i dobishëm për ndalimin e njeriut nga deshirat e perkoheshme. Si pasoje e agjërimit tek njeriu paraqitet një lloj vetëpërmbajtje dhe fuqie për rezistencë përballë punëve të papëlqyera dhe të kota, e cila njihet si devotshmeri. Dijetari i shquar Muhamed Gazali thotë: “Agjerimi është një obligim i veshtirë, por rrënjos tek njeriu ideale të larta, i nxit të kryejnë vepra të mira dhe të largohen nga ç’do e keqe. Agjërimi i mëson njeriut të vleresojë dhe shpresojë vetëm për atë që është e lëvdueshme dhe të heq dorë nga ajo që është e ulët. I mëson si të jetë i gatshëm dhe i shpejtë për të kryer atë vepër që e kënaq Zotin e tij dhe te braktis gjithçka që bëhet shkak për zemerimin e Tij“.

Muaji i Ramazanit, përmes agjërimit dhe disa elementeve të tjera që janë veçori e këtij muaji, thërret në solidaritet dhe e mëson njeriun të jetë bamirës. Kështu, gjatë Ramazanit, besimtari duke agjëruar e kupton gjendjen e skamnorëve, e kupton se ç’do të thotë të mos keshe çka te fusësh në bark, për atë, ai pas agjërimit bëhet më solidar, më bamirës ndaj te tjerëve, më i interesuar për gjendjen ekonomike dhe materiale te vëllezërve të vet, gjë që në fakt paraqet thelbin e besimit Islam. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Agjërimi është mbrojtje nga zjarri i Xhehennemit. Secili që agjëron, le mos të sillet me pakuptimësi kur agjëron, e nëse ndonjë sillet me pakuptimësi ndaj tij, ky le mos ta ofendojë e as le mos ta fyej, por le të thotë: Unë jam agjërues. Pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti i Muhammedit, era e gojës së agjëruesit është më e mirë tek All-llahu sesa era e miskut”. (Hadithi është i saktë, e transmeton Nesaiu).

Në këtë kontekst, dijetari me famë i shekullit të kaluar, Muhamed Gazali, thotë: “Islami e bëri të obligueshëm agjërimin me qëllim që njerëzit të stërviten për të zotëruar epshet e tyre, të mos u nënshtrohen, por t’i kontrollojnë ato”. Le të fillojmë të jetojmë një muaj devotshmërie në këtë Ramazan, me qëllim që t’i shmangim gjembat që na zënë udhën në formën e tundimeve që i hasim si në mendje ashtu edhe në shoqëri. Ta shtojmë studimin e Kur’anit në këtë muaj. Thuhet se, kur do dikë, di edhe imtësitë më të hollësishme që ai thotë, se çka i pëlqen dhe çka nuk pëlqen. Kësisoj, si mund të pohojmë se e duam All-llahun e Madhërishëm, kur ende dimë shumë pak rreth mesazhit të Tij dhe mirësive që na ka dhuruar? Ramazani është një rast i rrallë për një reflektim të thellë në mesazhin e Kur’anit Muaji i Ramazanit është moment i fillimit të shpalljes së Kur’anit, prandaj edhe quhet muaji i Kur’anit, i shpalljes, i pejgamberisë.

Gjatë ditëve dhe netëve të Ramazanit çdo njëri mundohet që të gjej ndonjë rrugë dhe mënyrë për t’iu afruar Zotit. Muaji i Ramazanit është muaji i lutjes dhe vazhdimit të marrëveshjes me Zotin. Muaji në të cilin robi në prezencë të Zotit pastron zemrën dhe shpirtin nga papastërtitë, dhe me respekt dhe afrim tek Ai e shkatërron murin e mendjemadhësisë. Mjafton që njeriu të ulet ne tryezën e mirësive shpirtërore te këtij muaji dhe të përfitojë nga ajo.

Tani në muajin e bekuar të Ramazanit është shtruar tryeza e mëshirës Hyjnore dhe Zoti i fton robërit e vet që të marrin pjese ne këtë mikpritje. O Zot me zemër te mbushur plot shpresë në mirësinë Tënde, jemi nisur drejt luginës së mëshirës qe te përfitojmë nga deti i pafund i mëshirës Tënde. “O Ti qe ke fuqi absolute dhe dijeni mbi te gjithë gjërat. O Ti që përpos Teje nuk mund kush ti fale mëkatet, dhe përpos teje askush nuk mund te largoje të keqen dhe shqetësimin, O me i mëshirshmi i mëshiruesve dhe më i Madhi i Bujareve, dërgo mëshirë mbi Muhammedin dhe familjen e tij dhe na prano agjërimin tone dhe llogarite atë ndër veprat e pranuara, dhe vëre atë në peshoren e veprave të mira ditën e gjykimit”.