Shefi gjerman ia lë kompaninë në trashëgim refugjatit shqiptar

Advertisment

Bojaxhiu Ringe është 72 vjeç dhe ka kohë që kërkon një pasardhës. Ai e gjeti atë te Saimir Haxhija. Refugjati shqiptar do të duhet ta sigurojë trashëgiminë e kompanisë në Bremen
Saimir Haxhija ka një buzëqeshje tërheqëse në fytyrën e tij dhe sytë e ndritshëm e krenarë, kur paraqet punimin e tij – teknikën dhe modelin e ngjyrosjes. Varet në dhomën hyrëse të biznesit të ngjyrosjes të Rolf Ringe në Bremen-Arbergen. Saimiri përfundoi me sukses trajnimin e tij në verë pas tre vjetësh dhe tani të dy burrat kanë një plan.

180 000 ndërmarrje artizanale po kërkojnë pasardhës

Reklame

Në moshën 72-vjeçare, bojaxhiu Ringe ka kohë që është duke kërkuar një pasardhës që dëshiron të marrë përsipër biznesin e tij. Dy vajzat kanë jetën e tyre dhe nuk kanë interes për biznesin familjar, të cilin babai i Ringes e themeloi në vitin 1949. Sipas të dhënave nga oda e zejtarëve, ai nuk është i vetmi me këtë problem. Në vitet e ardhshme, 180 000 ndërmarrje artizanale në të gjithë Gjermaninë do të kërkojnë pasardhës për të marrë përsipër një biznes.

Pra, plani u poq për të bashkangjitur shkollimin master drejtpërdrejt në certifikatë. Që nga fundi i gushtit, Saimiri 25-vjeçar ka studiuar tema të tilla si kontabiliteti, formularët e korporatave dhe ligji gjerman i taksave në dy mbrëmje në javë dhe në fundjavë, në qendrën e kompetencave të Dhomës së Artizanatit të Bremenit, përveç punës së tij me kohë të plotë. Funksionon shumë mirë, vetëm disa terma janë akoma të vështirë për të që të kuptojë, thotë Saimiri për “butenunbinnen”, transmeton Shtegu.com.

Në vitin 2015, Saimiri erdhi në Gjermani i vetëm si shumë refugjatë të tjerë. Atdheu i tij Shqipëria konsiderohet e korruptuar dhe shtëpia e varfër e Europës. Më shumë se gjysma e popullsisë jeton jashtë vendit, shumë në vendet fqinje të Kosovës, Maqedonisë së Veriut ose Greqisë. Në Gjermani, më shumë se 300,000 shqiptarë po kërkojnë një jetë më të mirë. Shumica përpiqen të dalin nga varfëria në këtë mënyrë. Me të nuk ishte ashtu, thotë Saimiri. Ai kishte një punë të mirë në biznesin e gastronomisë. “Gjithmonë flitej se mund të jetohet mirë në Gjermani dhe unë thjesht doja të provoja atë që mund të bëja. Nuk ishte një punë e ëndrrave të mia, në fillim ishte çështje fati dhe me kalimin e kohës gjithçka funksionoi mirë dhe kjo punë po më pëlqen edhe mua”.